Nieuw jaar en weer een nieuwe Culturele Woensdag. Deze keer kregen we de opdracht zoveel mogelijk spullen mee te nemen, zoals banden, wcrollen, vuilniszakken etc. Om 10 uur begonnen we met z’n allen boven in een lokaal, om wat filmpjes te bekijken, zodat de opdracht voor ons wat duidelijker werd. Filmpjes met instalaties van allerlei materialen. Heel erg leuk om te zien en ook verrassend om elke keer weer nieuwe combinaties en verbindingen te zien.

Na deze filmpjes kreeg iedereen een nummer, wat de plek van jou ‘circuitje’ was. De hele middag zijn we allemaal bezig geweest om met de spullen die we hadden een heel totaal parcours door de school te maken. Sommige moesten zelfs de trap op!

Echt superleuk om te doen! Heb me erg vermaakt en was echt de hele middag bezig om alles leuk en aansluitend te maken. Het resultaat was heel leuk geworden!! Er kwamen veel mensen op af om te kijken wat er allemaal aan de hand was en omdat we door de hele school gingen was het niet te missen! Iedereen werd erbij betrokken en volgens mij vond iedereen het heel leuk en ook wel een beetje spannend of het allemaal ging lukken!

Hele leuke eerste Culturele Woensdag!!

Reuzenhal was een leuke locatie, leuk om eens met grote dingen een soort architectuur te maken. Iets heel anders wat we normaal doen, dit keer hadden we al veel dingen tot onze beschikking. Het resultaat van de verschillende groepen was ook leuk om te zien en ook goed om van te leren! Het geheel was misschien wat rommelig maar toch hadden we geprobeerd verbindingen etc te maken.

Leuk dagje en leuke opdracht!

Na het Tropenmuseum, zijn we na een omweg, uiteindelijk bij het goeie station aangekomen. Toen we uit het station liepen zag je de eerste foto van de tentoonstelling al staan. De tentoonstelling heet Landfall, van Elodie Hiryczuk en Sjoerd van Oevelen. Zo op het eerste gezicht vind ik het niet echt heel indrukwekkend eruit zien, hoewel het wel mooi is hoe het contrast is tussen die mooie gekleurde natuurfoto, en de grote moderne strakke gebouwen van het WTC. Maar ik vind dat het idee achter het project nog veel beter is, en ik denk dat veel mensen er dagelijks langslopen zonder verder te weten wat het is en waarvoor het er staat.

Het Project bestaat uit 10 foto’s van het jongste eiland ter wereld, vlakbij Ijsland. De plattegrond van dit eiland hebben ze over de plattegrond van Amsterdam neergelegd, op de plek van het WTC, en ze hebben 10 foto’s van het eiland gemaakt, en die foto’s in Amsterdam precies op die plek in de plattegrond gezet waar ze zijn genomen. Ik vind het echt een origineel project alleen ik vind het jammer dat het toch een beetje in het niet valt, het staat niet altijd op een goeie plek!

Ik vond deze keer een erg leuke dag, lekker dat we op eigen tempo even de dingen konden bekijken!

Al snel hadden we een ‘plan’ bedacht voor ons idee. wij wouden een soort lijn vormen voor een winkel als de v&d of bijenkorf, en zo kijken of de mensen ook echt de winkel in zouden gaan. hiermee wouden we dan nog gaan variëren zoals een dichte lijn, open lijn, bewegende lijn. ook vonden we het leuk om bv te gaan onderzoeken of als wij naar een punt gaan kijken, wij als groep, we andere mensen ook sturen naar de punt te gaan kijken. Uiteindelijk hebben we dat niet als eigen groep gedaan omdat wij een andere groep hadden geholpen met dat experiment(wat aangaf dat mensen dat ook echt gaan doen)

Hierna gingen we met onze groepjes aan het werk. Met het onderwerp Granddeur moesten we een kunstwerk uitwerken die we later die dag ook echt gingen maken en daarna presenteren. Eerst bedachten we eerst voor onszelf wat Granddeur inhield en zetten we wat ideetjes op papier. Hierna hebben we de ideeen besproken en uiteindelijk 1 definitieve gekozen. In eerste instantie was dat een gebouw ‘mantelen’ net als de moslims met zichzelf doen. Als groep vinden wij het bedreigend en erg dat mensen zich inpakken en wij de kenmerken niet meer zien. Wij wouden dat met gebouwen gaan doen en kijken watvoor effect dat dan had op ons gevoel. Of we het dan ook eng vonden? bedreigend? En hoeveel moet je er inpakken voordat je een effect bereikt? hoe gaan mensen dat gebouw dan zien?

Uiteindelijk was het idee van een gebouw inpakken natuurlijk veel te moeilijk.  Een gebouw was gewoon te groot. Daarom moesten we een alternatief bedenken, we gingen de ‘beelden’ voor de school ‘mantelen’. We hebben ook bedacht watvoor kleur en zijn uiteindelijk toch bij vuilniszak-kleur uitgekomen. het is donker net als de burka’s en valt ook op omdat de beelden normaal gekleurd zijn. We probeerde er eerst 1 maar voor het effect moesten we ze toch allemaal mantelen.

Dit was toch een beetje teveel, het leek meer op het inpakken van kunst net als christo, dus hebben we er een gat ingekniptl, zodat het ten eerste meer lijkt op een burka en ten tweede wordt het ook spannender als je toch evengoed een stukje zoals de kleur en structuur kan zien. Uiteindelijk zijn we er toch lang mee bezig geweest en was het tijdens de presentaties leuk om te zien wat alle andere hadden ontdekt.

Hierna gingen we naar Experimenta. In de lounge, vlakbij het Centraal Station kregen we uitleg van een meisje uit Portugal die betrokken is bij de projecten van Experimenta. Hun projecten zijn vooral in de buitenlucht en dwars door Amsterdam heen. Het gaat hun om de interactie met het publiek, het veranderen van de openbare ruimte. Toen ze erover vertelde vond ik het gelijk al leuk. Na de uitleg hebben we eerst de Urban Play route gevolgd. Eerst kwamen we langs een “kunstwerk” wat ik niet echt kon plaatsen. Het sprak me helemaal niet aan maar ik moet eerlijk zeggen dat ik me niet heel erg heb verdiept in de bedoelingen ervan. Daarna kwamen we langs het ‘bewegende bos’, heel erg leuk gedaan. Het waren bomen in een winkelwagentje, en de bedoeling was natuurlijk dat de mensen tussen hun normalen bezigheden even stil zouden staan om het bos te laten bewegen. Ook kon je het bankje en de prullebak verplaatsen. Hierbij zie je natuurlijk heel goed ‘het veranderen van de openbare ruimte’ terug, je kon echt letterlijk je eigen ruimte in het openbaar creeeren

Ook zijn we langs het ‘afvalhek’ gekomen, waar mensen hun afval in konden stoppen, zodat het steeds zou veranderen, en natuurlijk weer de interactie met het publiek. Ook weer een erg leuk idee.

Daarna zijn we ook nog naar het stenen blok geweest waar je zelf in kon ‘beeldhouwen’. Dit vond ik ook weer een erg leuk idee! alleen was het jammer dat er maar vier beitels waren en vast zaten aan een te korte ketting, maar het was zeker gelukt met de interactie met het publiek want er waren al veel mensen ons voorgeweest met het ‘beeldhouwen’.

Om 1 uur zouden we weer verzamelen bij de lounge, de plek waar we begonnen. Toen zijn wij naar de expositieruimte naast de lounge geweest, erg leuk om te zien. Je zag hier hoe kunstenaars ingrepen in de openbare ruimtes. Het liet zien hoe de kunstenaars van Experimenta te werk gingen.

Met de kaart die we aan het begin hebben gekregen konden we nog de hele stad doorgaan om nog meer verschillende ‘projectjes’ van Experimenta te bekijken. Echt een heel leuk project en te veel om te bekijken. Tot nu toe vond ik dit het leukste wat we hebben ‘gedaan’/'bekeken’ van alle Woensdagen. Leuke dag dus weer en heel veel, reden om nog een keer te gaan!

Alseerst stond de nettenfabriek op ‘t programma. Hier werd eerst wat uitgelegd over de Triënnale en ook werd de opdracht voor de dag uitgelegd: we moesten kijken naar de ruimte, en welke ‘dingen’ die ruimte maken. BV de schaal, details, afmeting etc. Ook de plek waar we toen met de groep zaten was heel apart. Het was gemaakt van asfalt uit het mediapark waar Pim Fortuyn was doodgeschoten. Het asfalt was als een kring ‘neergelegd’ als een soort stoelen met kussentjes waar we op konden zitten.

In de Nettenfabriek hebben we veel gezien. Vooral de afbeelding op de muur van een ‘gebergte’ vond ik leuk om te zien. Het was precies in de juiste verhouding gemaakt. Het leek van de verte heel echt terwijl je weet dat het niet kan. Alleen als je dichterbij komt zie je goed dat het niet echt is.

Ook waren er in een donkere ruimte videobeelden op de grond geprojecteerd. Leuk was om te zien dat mensen in eerste instantie niet over de beelden gingen lopen. Het leek een soort ongeschreven regel en een onzichtbare grens. Later zien we dat ook terug in het Coda-museum.

Na de Nettenfabriek zijn we volgens het plattegrondje door de stad gelopen. Eerst over het plein, wat een mooi geheel was met kleine details als bv de soort wortels/scheuren in de vloer. Ook door het lijnenspel op de grond leek het of het plein anders liep.

Op weg naar het Coda-museum zijn we langs een mooi gebouw gelopen.

Hierna zijn we bij het Coda-museum gekomen en even naar binnen gegaan. Hierbinnen was een trap met een rode lijn aan de zijkant. Grappig om te zien was dat de mensen ook echt langs die lijn gingen lopen. Onbewust zagen ze dat ook als een grens! We zijn het museum zelf niet binnengegaan vanwege tijd tekort.

Hierna zijn we naar het CBK geweest, een kunstuitleen aan de ene kant en een expositie aan de andere kant. We hebben hierover ook informatie gehad, namelijk dat de bedoeling achter het hele gebouw duurzaamheid was maar ze wouden dat niet heel bewust laten zien, wat erg goed gelukt was. Pas toen iemand ons echt ging uitleggen en laten zien hoe en wat ze wouden laten zien zag je die details pas echt! De expostie zelf was niet erg groot maar wel heel leuk om te zien, erg modern.

‘s middags zijn we eerst naar de beeldentuin geweest. Erg de moeite waard! Heel mooi! De architectuur en de terugkerende stalen ‘gebouwtjes’ zag er heel mooi uit als geheel. Er was dus eigenlijk 1 detail dat steeds terugkwam en alles tot 1 geheel maakte. Bij de Beeldentuin zijn we lang gebleven en hebben we goed rongekeken. Helaas kon ik toen niet meer naar Paleis het Loo wat ik erg jammer vond en vind omdat ik er zelf nog nooit geweest was. Maar we hadden geen tijd meer omdat we graag nog naar de lezing op school wouden.

Deze 2e Culturele woensdag vond ik nog leuker als de eerste omdat we heel veel keus hadden en we ook veel verschillende dingen hebben gezien. We zijn echt de stad doorgeweest en het was een hele drukke en leuke dag!

Woensdag 10 september was voor mij de eerste culturele woensdag. Eerst hebben we Sonsbeek bezocht, een monumentaal stadspark. Op dit moment stond het park in het teken van ‘Grandeur met een menselijke maat’. In het park waren kusntwerken te zien van internationale kunstwerken die in het teken van datzelfde thema tonen.  Met ons mentorgroepje hebben we een route gelopen door het stadspark langs de kunstwerken. Helaas hebben we niet alles gezien! In het boekje kon je later nog nalezen en de kunstwerken bekijken en achteraf had ik liever dan nog wat andere gezien. Bij de Culturele woensdag erna hebben we de kunstwerken besproken en zag ik een aantal kunstwerken zoals de luchtbol die ik erg leuk vond en jammer dat ik ’m niet had gezien.

Ook vond ik het leuk om de verhalen achter de kunstwerken te lezen, waardoor ik gelijk een kunstwerk op een andere manier zag. Sommige kunstwerken spraken me ook helemaal niet aan zoals de op elkaar spugende dictators, want dat laat ook niks meer aan de verbeelding over. 

Ik ben erachter gekomen dat het belangrijk is dat je eerst een kunstwerk bekijkt, dat je eerst echt kijkt wat je ziet, wat je er echt van vind etc. En daarna pas de echte bedoelingen van de kunstenaar lezen en dat te vergelijken met je eigen ‘uitvindingen’.

Daarna hebben we nog een museum bezocht, met verschillende schilderijen en instalaties. Ik vond vooral bepaalde moderne kunstwerken leuk om te zien, en ook de indeling van de kamers vond ik erg leuk. Ik dacht namelijk dat ik alles al had gehad en dan had je weer een gangetje met instalaties en kunstwerken!

Een erg leuke eerste Culturele woensdag gehad!

(mijn mobiel is gestolen, waarmee ik de foto’s van deze Culturele Woensdag had gemaakt. De enige foto waar ik ook op sta is deze op de trap in het museum)